O samoorganizacji porfiryn; publikacja w czasopiśmie „Chemical Communications”
06 11 2025
Kategoria: Research highlights, Strona główna
W grupie prof. Bartosza Szyszko z Wydziału Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego uzyskano stabilizowane metalami katenany zawierające dwa makrocykle porfirynopodobne poprzez samoorganizację dialdehydów bipirrolu i dipirrometanu z diaminą na bazie bipirydylu w obecności matrycy metalowej. Opisane struktury wykazywały elastyczność konformacyjną i ciekawe właściwości fotofizyczne, a układy oparte na dipirynie charakteryzowały się silną luminescencją. Badania obliczeniowe przeprowadzone przez prof. Bartosza Trzaskowskiego z Laboratorium Symulacji Systemów Chemicznych i Biologicznych Centrum Nowych Technologii Uniwersytetu Warszawskiego dostarczyły atomistycznych szczegółów dotyczących wysokiej elastyczności tych układów i pozwoliły zrozumieć związek między ich strukturą a silną luminescencją.
Praca ta ustanowiła podejście do konstruowania architektur supramolekularnych opartych na motywach strukturalnych porfiryn. Uważa się, że syntetyczna dostępność zespołów połączonych typu porfirynowego otwiera drogę do tworzenia złożonych struktur, których reaktywność, dynamika lub właściwości optyczne są regulowane przez główny motyw koordynacyjny. Dalsze wysiłki w tym kierunku umożliwią opracowanie coraz bardziej wyrafinowanych systemów połączonych, w tym węzłów molekularnych zawierających elementy oparte na pirolu, tj. knotafiryn, co jeszcze bardziej zatarłoby granice między MIM a chemią porfiryn.
A. Sarwa, M. Matviyishyn, J.P. Perdek, B. Trzaskowski, D. Kulesza, E. Zych, B. Szyszko, “Mechanically Interlocked Porphyrinoids: Self-Assembly of Metal-Stabilised Catenaphyrins”, ChemComm, accepted. doi: 10.1039/D5CC05702G